İnfitâr
Yarılma · 19 ayet
الانفطار
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ
Iẕessemaünfetarat.
Gök çatladığı vakit,
وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ
Veiẕelkevakibünteŝerat.
Yıldızlar döküldüğü vakit,
وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ
Veiẕelbiharu füccirat.
Denizler yarılıp akıtıldığı vakit,
وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ
Veiẕelḳuburu büŝirat.
Kabirlerin içi dışına getirildiği vakit,
عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ
Alimet nefsüm ma ḳaddemet veeḫḫarat.
Herkes neyi önünden gönderdiğini ve neyi geri bıraktığını bilir.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ
Ya eyyühel'insanü ma garrake birabbikelkerim.
Ey insan! İhsanı bol Rabb'ine karşı seni aldatan nedir?
ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ
Elleẕi ḫaleḳake fesevvake feadelek.
O Allah ki seni yarattı, seni düzgün yapılı kılıp ölçülü bir biçim verdi.
فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ
Fi eyyi suratim ma şae rakkebek.
Seni dilediği her hangi bir şekilde parçalardan oluşturdu.
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ
Kella bel tükeẕẕibune biddin.
Hayır hayır, siz cezayı yalanlıyorsunuz.
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ
Veinne aleyküm lehafiżin.
Oysa üzerinizde koruyucular var.
كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ
Kiramen katibin.
Değerli yazıcılar
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ
Yalemune ma tefalun.
Onlar, siz her ne yaparsanız bilirler
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ
Innel'ebrara lefi neim.
Kuşkusuz iyiler nimet içindedirler.
وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ
Veinnelfüccara lefi cehim.
Kötüler de cehennemdedirler.
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ
Yaslevneha yevmeddin.
Ceza günü ona girecekler.
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ
Vema hüm anha bigaibin.
Onlar o cehennemin gözünden kaçamazlar.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ
Vema edrake ma yevmüddin.
Ceza gününün ne olduğunu sen bilir misin?
ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ
Ŝümme ma edrake ma yevmüddin.
Evet, bilir misin nedir acaba o ceza günü?
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ
Yevme la temlikü nefsül linefsin şey'a. vel'emru yevmeiẕil lillah.
O gün, hiç kimsenin başkası için hiçbir şeye sahip olamadığı gündür. O gün buyruk yalnız Allah'ındır.